همين غلها ، به غلهايى بدل مىشود كه خداوند چنين بدان اشاره دارد : ( خذوه فغلّوه ثم‌ّالجحيم صلّوه . ثم‌ّفي سلسله‌ٍذرعها سبعون ذراعاًفاسلكوه ) 111 بگيريدش ، زنجيرش كنيد ، و به جهنمش بكشيد و او را با زنجيرى به درازاى هفتاد ذراع بكشيد . قرآن كريم ، بارها در آيات خلود ، به اين اشكال پاسخ داده است ، خداوند مى فرمايد : ( و بشّر الّذين آمنوا و عملوا الصالحات ان‌ّلهم جنّات تجري من تحتها الانهار كلّما رزقوا منها من ثمره‌ٍرزقاًقالوا هذا الّذي رزقنا من قبل واتوا به متشابهاًو لهم فيها ازواج مطهّره و هم فيها خالدون . ) 112 به آنان كه ايمان آورده اند و كارهاى شايسته كرده اند ، بشارت ده كه بر ايشان بهشتهايى است كه در آن نهرها جارى است و هر گاه كه از ميوه هاى آن برخوردار شوند گويند : پيش از اين ، در دنيا ، از چنين ميوه هايى برخوردار شده بوديم كه اين ميوه ها شبيه به يكديگرندن و نيز در آنجا همسرانى پاكيزه دارند و در آنجا جاودانه باشند . ( بلي من كسب سيّئه و احاطت به خطيئته فاولئك اصحاب النّار هم فيها خالدون . ) 113 آرى ، آنان كه مرتكب كارى زشت مى شوند و در گناه غرقه مى گردند ، اهل جهنمند و جاودانه در آن . ( لبئس ما قدّمت لهم انفسهم ان سخط اللّه عليهم و في العذاب هم خالدون . ) 114 بد است آنچه پيشاپيش براى خود فرستادند . خشم خدا بر آنهاست و در عذاب ، جاودانه اند .